9 stopowy allrounder w #6

[ictus]

Często łowię blisko, znacznie bliżej niż mogę maksymalnie rzucić, bo na razie najłatwiej mi się ryby które widzę albo dokładnie wiem gdzie są.

 

Czy możesz podać maksymalną wielkość haka (numer) bo mam za mało doświadczenia żeby samemu to ocenić. Jozi mi podpowiedział żebym używał streamerków max 5-6cm bo mogę większymi uszkodzić wędkę i zamierzam się do tego zastosować.

 

Może faktycznie przez pewien czas pobawię się pływającą linką i dokupię tonący przypon, zwłaszcza że jak rozruszam rękę to zaczyna mi coś z tego wychodzić. Tutaj niestety znów rozkładam ręce i nie wiem jaki konkretnie powinien być. Mogę ponownie poprosić o podpowiedź? Łowienie muchówką sprawia mi już dużą frajdę bo zwyczajnie "działa", ale w sklepie muchowym gubię się jak diabli.

[kardi]

http://hurch.pl/fluo...leader-p72.html

Przypon z fluorokarbonu lekko tonie ,sprawdzi się dobrze w połowie na mokre przynety,w tym i streamera.Długość powinna być dobrana do łowiska,np w pstrągowych jeziorach często uzywamy długich -np 1,5 x długość wedziska,ale przeważnie przypon jest krotszy nieco od wędziska,tak aby trzymana w lewej ręce muszka powodowała,ze linka-a raczej jej połączenie z przyponem - przeszła już nieco poza szczytową przelotkę,co bardzo ulatwia typowe rzeczne muszkowanie.Połączenie linki i przyponu w zależnosci od typu zakonczenia linki.Myślę,że 9 stóp to dobra długość ,tym bardziej,ze bedzie go trochę z czasem ubywać.Gubiąc trochę "koniczność"czyli po prostu zbieżność przyponu mozemy ostatni odcinek uzupełniac przywiazując żyłkę lub fluoro o odpowiedniej srednicy.

Haczyk -może 6 tka?To jednak naprawdę nie takie proste(stosunek wielkości haka do przynety)i tu jak zwykle polecam podręcznik A. Sikory.Link przedstawia przykładowy przypon i uwagi o producentach mam tu podobne jak powyzej,gdy pisalem o linkach muchowych.

[Jerzy Kowalski]

Jeśli mogę parę słów dorzucić do tego, co pięknie opisał Paweł, to sugerowałbym, zwłaszcza do dużych mokrych much czy streamerów, konstruowanie przyponu z odcinków żyłki tak dobranych, żeby przypon był w stanie "unieść" sporą muchę. Gotowy, koniczny przypon moze do tego nie bardzo dobrze służyć jako kostruowany do suchej muchy i innego rodzaju treansmisji energii. Z szybciej tonącą linką można sobie pozwolić na stopsowanie do dużych much krótkiego, a nawet bardzo krótkiego przyponu o sporej średnicy. Wtedy mucha może zatonąc na prawie taką samą głebokośc jak koniec linki ... zaś na długim przyponie moze być o wiele wyżej ... Jeśli głebokosć prowadzenia much ma znaczenie, to linki o jednolitym profilu tonięcia powinny być najlepsze (wiele linek ma szybkośc tonięcia określaną dla "belly", a końcowa część konicznego odcinka pływa sobie o wiele wyżej ...

 

Do rzucania linka F/S (z tonącą końcówką) jest trudna, podobnie jak stosowanie linki pływającej z tonącym przyponem. Nagła zmiana gęstości i srednicy linki załamuje dynamikę rzutu ... a jesli już o linkę "intermediate" chodzi, to tonie ona wolno (choć są i "fast intermediate", któe w stojącej wodzie po dalekim rzucie i przy powolnym prowadzeniu much potrafia zejść pod powierzchnię całkiem dobrze) i nie bardzo rozumiem koncepcje producentów wytwarzających linki F/S z końcówką "intermediate", zwłaszcza krótką, rzędu 4-5m. Ale to inna historia... ;-)

 

Nie bałbym się stosowania linki #7 do wędziska #6, zwłaszcza linki WF, przy relatywnie krótszych rzutach ... Przy bardzo krótkich (bliżej niż 12-14m = 3m przyponu + 3 m wędziska + 9 m linki - zwis linki) rzutach, kiedy za szczytową przelotką jest mniej linki niż "standardowe obciążenie", takie "przeciążenie" byłoby nawet pożądane. Natomiast nawet przy dłuższych rzutach dodatkowy odcinek "running line" nie obciąża wędziska nadmiernie ... Jeśli mozna takim wędziskiem #6 rzucać cała długościa linki DT#6, to tym bardziej można rzucać linką WF#7, której masa będzie wtedy nawet mniejsza ... Numeracja wędzisk jest często dość "konserwatywna", czyli niższa niż rzeczywista "nośność" blanku ...

 

Wędzisko można uszkodzić uderzajac muchą, ale nie musi ona wcale być duża ... bardziej istotna jest masa muchy i dynamika rzutu ... Natomiast streamery mozna skonstruować tak, żeby haczyk był stosunkowo krótki (short shank) zaś konstrukcja muchy z łatwo "suszących się" w powietrzu materiałów - długa ... zwłaszcza dotyczy to much "szczupakowych" ... Można też zastosować mały haczyk na przedłużającej żyłce lub lince, dołaczonej do "oczka" ... Długość "streamera" wcale nie musi być powiązana bezpośrednio z długością i wielkościa haczyka ... a lekkie muchy lepiej "pracują" w wodzie - lepiej "streamera" czy "włosiankę" sprowadzić głebiej cięzką linką (o dużej gęstości) stosując krótki przypon niż mordować się z obciążoną muchą i lekką (małej gęstości - słabo tonącą czy pływającą) linką ... nierzadko można też z powodzeniem posłużyć się lekką (choć sporych rozmiarów) muchą i lekką (pływającą lub słąbo tonącą) linką ...

 

No i oczywiście "muchy łowią wtedy, kiedy są w wodzie" ... ;-) ... więc rzuty są "narzędziem", a nie celem w łowieniu ... choć od sprawności ich wykonywania zalezy możliwośc dobrego prowadzenia much ... ;-)

 

Pozdrawiam serdecznie

 

Jerzy Kowalski

[ictus]

Przetrawiam wszystkie te rady. Musze wszystkie wasze odpowiedzi przeczytac jeszcze pare razy zeby nic mi nie umkmelo. Na takie wlasnie odpowiedzi liczylem. Teraz pora to wszystko ogarnac rozumem, zanalizowac, zsyntetyzowac i wprowadzic w zycie